Een stamboom is in eerste instantie vaak iets van namen, data en een overzicht van je familielijn. Een overzicht van wie bij wie hoort en hoe alles historisch in elkaar zit.
Maar hoe verder je kijkt, hoe meer je ontdekt dat het over veel meer gaat.
Mijn moeder was een aantal jaren geleden ook begonnen met het uitzoeken van de stamboom.
De tas met aantekeningen, foto's en krantenknipsels heb ik naar haar overlijden meegenomen. Daar kwam ik ook een brief tegen van mijn oma, in de jaren 90, dat ze ook op zoek was naar bepaalde voorouder en had de gemeente hierover geschreven.
Of bij een andere voorouder in een krantenknipsel in de tijd dat de kerk een grote rol speelde. Daarin werd vernoemd dat hij een harde werker is. Doet gewoon wat er moet gebeuren. Het lijkt op eerste gezicht misschien een klein detail, maar juist zulke zinnen zeggen vaak veel. Ze laten iets zien van waarden, van hoe iemand gezien werd, van een houding die soms generaties lang doorwerkt zonder dat iemand dat hardop benoemt.
En dan zijn er de andere lagen: de impact van de Tweede Wereldoorlog, het verlies van kinderen, het zwijgen rondom verdriet, de dingen waar niet over gesproken werd omdat overleven belangrijker was dan verwerken. Dat soort gebeurtenissen verdwijnen niet zomaar. Ze kunnen als een stille onderstroom door families heen blijven lopen, in gewoontes, in hoe mensen omgaan met emoties, verantwoordelijkheid, veiligheid, zwijgen of juist volhouden.
Dat vind ik interessant wat blijkbaar al langer door onze vrouwenlijn heen aanwezig is en dat we op onze eigen manier ernaar te kijken. Alsof we, ieder in onze eigen tijd en op onze eigen manier, probeert te begrijpen waar we vandaag komen.
Mijn oma via brieven.
Mijn moeder door het verzamelen en uitzoeken.
Ik via systemisch werk en het zichtbaar maken van de onderlaag in een systeem.
Een stamboom is dus niet alleen een lijstje omdat je niet alleen zoekt naar wie bij wie hoort, maar ook naar de verhalen tussen die lijnen. Naar de ontbrekende stukken. Naar patronen en bewegingen die generaties lang hun weg zoeken om gezien te worden.
Maar misschien ook de vraag: wat draag ik met me mee dat al veel eerder begonnen is?
Reactie plaatsen
Reacties